اگه آدمک نبودی - ترانه های محمد نویری

تموم راه تو فکر تو بودم...

noveiri — Sat, 21 Jun 2008 20:34:18 GMT

تموم راه تو فکر تو بودم٬ تنم با پای خسته م راه نیومد
زمین زیر سرم سر خورد بی تو ، ولی پس کوچه ها کوتاه نیومد
شبی که ناله هامو خاک می خورد، شبی که شونه هاتو باد می برد
شبی که تو دلت خوش بود اما٬ یکی توی اتاقش داشت می مرد

شبی که آسمون تو گریه می سوخت، چی می شد اشکو تو چشمام ببینی؟
چی می شد پا به پام باشی چی می شد، شده یه لحظه هم با من بشینی؟
کدوم نفرین تو رو از خونه مون برد٬ کدوم جاده تو رو از من جدا کرد؟
کدوم روزٍ کدوم ماهِ کدوم سال منو آواره ی این کوچه ها کرد؟

تموم روز تو فکر تو بودم٬ تموم هفته با فکر تو سر شد
تموم هفته ها بوی تو رو داشت٬ دلم صد سال بی تو پیر تر شد
همین روزاست برگردی ببینی٬ نمی شه روبروی من بشینی
همین روزاست عادت کرده باشم٬ همین روزاست برگردی ببینی...

تموم راه تو فکر تو بودم...

محمد نویری
۳۰ خرداد ۸۷

فرض کن

noveiri — Fri, 13 Jun 2008 19:18:18 GMT

دوباره برای فرزاد نعمتی٬ صادق طولابی و آخرین روزهای زندگی خوابگاهی

فرض كن، روزنامه هاتو خوندي و

حرفاي تازه داري واسه زدن

فرض كن،‌سيگارتم كشيدي و

ديگه وقت خوابته،‌قاعدتاً!(1)

فرض كن، تازه رسيده م، فرض كن

خسته م و انگاري وقت خوابمه

فرض كن، منم يكي مثل خودت

فرض كن منم يكي مثل همه

سهم من از اين شبا چن تا سلام

تو دل پس كوچه هاي ساكته؟

تو كه مي دوني چه مرگمه فقط

همين امشبو ازم نپرس چته؟

پايه اي يه دست ورق بازي كنيم؟

حرف تازه داري با هم بزنيم؟

پايه اي تو قوري چايي دم كنيم

با مداد چايي مونو هم بزنيم؟

سهم من از اين شبا چن تا دروغ

توي اين پس كوچه هاي ساكته؟

ديگه طاقتم تموم شده بيا

فقط امشبو نپرس چه مرگته!؟

محمد نويري

اسفند 86

1) قاعدتاً بر اومده از يه گفتمان توافقیه بين من و فرزاد خان نعمتي و صادق طولابي،‌‌ اين جوريه كه چون با گوش خودم کنار این کلمات غریبگی نمی کنه واقعاْ نمي دونم تو این مصرع از ساخت زبانيِ‌اين ترانه بيرون زده يا نه؟!

غیر مجاز

noveiri — Mon, 17 Mar 2008 23:41:18 GMT

مغازه های بسته و سینماهای نیمه باز
نوبت آدم کردن، آدمای زبون دراز
پروژه های قیمتی، ساختمونای نیمه ساز
بازارِ عکس و فیلمِ چیز، سی دیای غیر مجاز!
کیوسکای روزنامه و حراج روزنامه ی زرد
ضرغامی سنتوری رو دید، بچه ی یانگوم، ختنه کرد
ایرانسل و طرح جدید "زنگ بزنین، زن بگیرین"
مجلس و حرفای یه مشت اصولگرای نقطه چین

"با این همه ای قلب دربدر از یاد مبر که ما...(۱)

هیچکسی پول نفتو روی سفره هامون نیاورد
مدینه ی فاضله تو کاغذای باطله مُرد
تو کوچه پس کوچه ها از اون همه بغض و اعتراض
فقط یه مرد موند و یه پَک سنتوری غیر مجاز
اتوپیا یعنی همین، تعطیلی تو قحطی گاز
هر کی نمی خواد، به درک، راه بازه و جاده دراز

"با این همه ای قلب دربدر از یاد ببر که ما ..."

محمد نویری
اسفند ۸۶

۱)

با این همه/ای قلب دربدر/از یاد مبر که ما/من و تو/عشق را رعایت کردیم/از یاد مبر که ما/من و تو/انسان را رعایت کردیم/خود اگر شاهکار خدا بود/یا نبود...(قسمتی از شعر چلچلی - احمد شاملو)

اگه باورش سخته باور نکن

noveiri — Sun, 27 Jan 2008 23:15:18 GMT

نه اینکه خسته م از دستات عزیزم، نه اینکه از تو و از عشق سیرم

نه اینکه دیگه بی تابت نباشم، سراغِ داغِ دستاتو نگیرم

اگه می گم کنار هم نمونیم، فقط دلواپس فردام عزیزم

فقط می خوام، فرداتو ببینم، فقط می خوام فرداتو نگیرم

اگه باورش سخته، باور نکن، ولی زندگی ما رو با هم نخواست

اگه دارم از عشقمون می گذرم، به عشق تو می رم حواست کجاست؟

دوباره خواب دیده م بغض کردی، واسه روزای بی فردای تقویم

دوباره خواب دیده م سبز می شی، میون خش خش برگای تقویم

دوباره بی قراری، راه می ری، دوباره آیه الکرسی می خونی

دوباره تا سحر بیدار موندی؟ دوباره نذر کردی مال هم شیم؟

اگه باورش سخته، باور نکن، ولی زندگی ما رو با هم نخواست

تموم شبایی که خوابم نبرد، به فکر تو بودم، حواست کجاست؟

محمد نویری
قسمت عمده ی این ترانه رو حدود یک سال پیش نوشته م اما از اونجا که تازگیا یه دوست(!) لطف می کنه و کارای منو قبل از خودم توی بعضی جلسات اهواز به اسم خودش می خونه، ترجیح دادم این ترانه هم -که متاسفانه برای این دوست خونده م- احیانا قبل از مصادره توی وبلاگ باشه، شاید این طور، یه طور دیگه ای بشه. هر چند...

سیگار آخر - یا من خیالاتی شدم؟

noveiri — Sun, 06 Jan 2008 05:49:18 GMT

برای حسن شیخ الاسلامی و تمام ملامت های این دو سال!

می بنیمت ولی، این بار قهوه ای
رو چشمات عینک ته استکانیه
من چای می خورم، تو حرص می خوری
می گم کوتاه بیا قصه ش طولانیه

من سرفه می کنم، تو راه می ری و
سرگیجه داری و سیگار می کشی
من سردمه ولی، تو گرم صحبتی
با دود بینمون دیوار می کشی

من سرفه می کنم، تو راه می ری و
من شاکی ام از این روزای مسخره

می خندی و بهم سیگار می دی و

می گی یه پک بزن، سیگار آخره!

2
باشه شبای من مال خودم تو هم

روزاتو بعد از این با من سیا نکن

ما با چشای خیس، محشر نمی کنیم
پس شرم کن پسر! پس شر به پا نکن

ما پا به پای هم، جایی نمی رسیم

چشم من ابریه، چشمای تو تره

دستای ما اگه، محشر به پا نکرد

باید جدا بشه، این جوری بهتره

بازم ملامت و ، بازم دلم پره

می گم: قسم بخور، این بار آخره
- می خندی و بهم سیگار می دی و
می گی یه پک بزن، سیگار آخره!

محمد نویری
دی - اسفند 86

نمي ذارم، کسي این بار از من، عزیز آرزوهامو بگیره

نمی ذارم کسی تو خون نرقصه ولی جرات کنه، جامو بگیره

نه ديگه، اين دفه، من قصه می گم، کسي حرفي داره، با من طرف شه
با هیچکی بعد از این، شوخی ندارم، کسي چیزی بگه باید تلف شه

امشب نگاهم با توئه، هوش و حواسم با خودم
اینی که می خنده توئی؟ یا من خیالاتی شدم؟

از امشب تا شب مرگ دلامون، اگه یک تار از موی تو کم شه
یه کاری می کنم، پای تمومِ اونا که باعثش بودن قلم شه
اگه دستات مال من بمونه، به حرف این و اون کاری ندارم
بذار به ت گفته باشم خیلی وقته که اعصاب عزاداری ندارم

امشب نگاهم با توئه، هوش و حواسم با خودم
اینی که می خنده توئی؟ ...

محمد نویری

مهر-اسفند86

عقده ای ها!

noveiri — Mon, 26 Nov 2007 12:24:18 GMT

به آيدين رشيدي

ما عقده اي شديم

ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!

ما عقده اي شديم

از بس تومشتمون،‌هيچ دستي جا نشد

ما عقده اي شديم

از بس تو گوشمون،‌هيچي صدا نشد!

تا عقده اي شديم!

ما عقده ايا عقده ي مردن داريم

ما عقده ي ديوونه شمردن داريم

ما عقده ايا عادتمونه هر شب

دست از سر عقده هاي هم برداريم!

ما باورمون شده كه قانون خوبه

ما باورمون شده، غم نون خوبه

ما باورمون شده زمستون خوبه

ما باورمون شده كه بارون خوبه!

از عقده ايا صداي بد نشنيديم!‌

ما باورمون شده صدامون خوبه؟

با پاي شكسته، عقده خالي كرديم

تا عشقو به ديوونه ها حالي كرديم

با عقده ايا به رسممون فحش داديم

تا قلب همو حالي به حالي كرديم

از عقده ي باد، بادبادكامون گم شد

پشت غم نون، غم صدامون گم شد

بادبادك بي نخ آسمونو دزديد

تا ازسر شب، ‌صداي بارون گم شد

از حسرت آباي جنوبي مُرديم

تا ازسر كوه، ‌غرور كارون گم شد

ماعقده ايا عقده ي كارون داريم

حتي هوس، شرشر بارون داريم

ما عقده ايا عقده شو داريم،‌يعني

ما عقده اي ايم هميشه، تا جون داريم!

ما عقده اي شديم

ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!

ما عقده اي شديم

از بس تومشتمون،‌هيچ دستي جا نشد

ما عقده اي شديم

از بس تو گوشمون،‌هيچي صدا نشد!

تا عقده اي شديم!

محمد نويري

آذر 86

*:عقده ای ها هنوز ویرایش نشده.

دعا کن

دعا کن تا ورق جوری نگرده،

كه پاييزاي كهنه پا بگيره

دعا كن، بازي تقويم و تقدير

نتونه امشبو از ما بگيره!

دعا كن، آرزوهاي من و تو

مث دستاي تو، آزاد باشه

دعا كن قسمت دستاي سردم

همون كه خوب من مي خواد باشه

منو ازاين شب ابري صدا كن

تموم امشبو همراه من باش

دعا كن تا سكوتم زير و رو شه

مث هر شب رفيق راه من باش

غماتو گریه کن تا جون بگیرم

بذار دستام از عشقت خون بگیره

هنوزم تشنَمه اخماتو وا کن

یه کاری کن چشام بارون بگیره

تو می دونی که با این کوچه ی تار

صدایی جز قدمهات آشنا نیست

تو می دونی به جز اشكام بي تو

چراغی بي قرار كوچه ها نیست

دعا کن تا کسی چیزی نفهمه

از اين پس كوچه های بي تو بودن

دعا کن امشبو با هم بمونيم

دعا کن آرزوها پا بگیرن

دعا كن تا ورق جوري نگرده...

محمد نويري

مهر 86

*: ترانه ویرایش نشده، پس ...

به چی دلخوش کنم وقتی تو نیستی؟

noveiri — Sun, 21 Oct 2007 05:55:18 GMT

کدوم حرفا؟ کدوم دردا کدوم دل؟
دلی دیگه تو این سینه نمونده
به چی دل خوش کنم وقتی تو نیستی
به این شعرای بی تاب و نخونده؟
ببین غم راه چشمامو گرفته،
نگاه کن غصه تا اینجام رسیده!
نگو فردا؟ کدوم فردا؟ کدوم ما؟
کسی خوابی برای ما ندیده

پر از دردم، اگه چیزی نمی گم
هنوز دلواپس تنهاییاتم
هنوزم هر جا باشی نازنینی
هنوزم هر جا باشی پابه پاتم

ببین از شرم این دستای خالی
تموم خونه مونو غم گرفته
ببین پس کوچه ها باور ندارن
ازم دلگیری و گریه م گرفته
پر از حرفم اگه چیزی نمی گم
نمی خوام هیچ کسی چیزی بدونه
اگه از آرزوهامون نمی گم
نمی خوام حسرتش واسه ت بمونه

نپرس از دل، نپرس از آرزوهام
فقط این لحظه ها رو پا به پام باش
نترس از گریه های بی بهونه م
فقط دلواپس تنهاییام باش

محمد نویری
19 مهر 86

دمت گرم

noveiri — Fri, 12 Oct 2007 01:59:18 GMT

برای فرزاد نعمتی

به هفت زبون حرف می زنی،آره تو بهتر از منی دمت گرم!

روزنامه خونی مثلا، عطر فرنگی می زنی دمت گرم!

از منطق و فلسفه تا فوق لیسانس معماری

هر چیزی که ما نداریم تو شیش تا شیش تا شو داری دمت گرم

از آسمون و از زمین، دیپلم افتخار داری دمت گرم

ما ایزوی غصه داریم به کار ما چی کار داری؟

می گه ن توی خونه ت فقط، فیلمای ارجینال داری

می گن سه تار می زنی وآرشیو دث متال” داری دمت گرم!

تو همه صفا اولی، حتی توصف بربری

آره تو اهل قلمی، آره تو صاحب نطری دمت گرم

گریه و غصه و عزا، خستگی و دربدری

زندگی مون فیلمهندیه، تو زندگی ت فیلمهنری! دمت گرم!

ما هر چی ام داد می زنیم، محل سگ نمی ذارن

تو هذیونت شعر می شه و شعرای ما دری وری دمت گرم

آره پسر، تو محشری، از همه کار درست تری

هر جوری ام حساب کنی، از ما یه جورایی سری دمت گرم!

ما عشق سلمان خان و تو، رفیق نیکول کیدمنی! دمت گرم!

کارت درسته بد رقم، به قول بچه ها گفتنی دمت گرم

محمد نویری

دمت گرم، تجربه ای بود و تلاشی برای رسیدن به یه فضای تاره و متفاوت تر توی ترانه هام، یه ترانه ی اجتماعی که ...

دمت گرم رو شهریور امسال به پیشنهاد مسعود بقایی عزیز نوشتم. قسمت هایی از ترانه هم کار مسعوده، آهنگ این ترانه رو میتونید از اینجا دانلود کنید.

نظرات (ورد پرس)

همین چیزای ساده - نشد

noveiri — Wed, 22 Aug 2007 11:45:18 GMT

همین چیزای ساده

همین که باید از هم دور باشیم، همین که دیدن خوابت گناهه

همین که هیچکی فکرِ عشقمون نیست، همین که هر چی می گن اشتباهه

همین که مشتمو می بینی و باز.../ می دونی گل ندارم توی دستام

همین که دوری و دلگیری از من، همین که غیر تو چیزی نمی خوام

همین چیزا، همین چیزای ساده، داره کم کم تو رو می گیره از من!

همین که خوب من، گریه ش گرفته، همین که خوب من دلگیره از من!

کسی فکر غم ما نیست حتی، اگه باور کنیم همراهمونه
داره آتیش می سوزونه کسی که واسه دردای ما دل می سوزونه
همین که خسته ای از حرف مردم، همین که غم صداتو پیر کرده
همین که خواب دیدی، خواب، اما یکی بد، خوابتو تعبیر کرده

همین چیزا، همین چیزای ساده ست، که داره عشقتو می گیره از من
همین که خوب من گریه ش گرفته‌ همین که خوب من ....
همین چیزا همین چیزای ساده...

محمد نویری

10 شهریور 86

نشد

چه قد گریه کردم بمونی، نشد/ چه قد بغض رفتن گلوتو گرفت

چه قد آرزو گریه شد، رفتی و / تموم تنم رنگ و بوتو گرفت

چه قد تو چشِ کوچه باریدم و / تموم شبا رنگ ماتم گرفت

یه عمر حرف بود و یه دل درد دل/ ولی تا نوشتم "تو" گریه م گرفت

همین اشکا رو باور کن نگو درداتو می شناسم

نگو حرفامو می فهمی، نگو دلواپسی واسه م

نگو اون همه گریه کافی نبود، نگو رسم دنیا تلافی نبود

نگو عکس من توی چشمای من، خیالِ کسی که می بافی نبود

کدوم بوسه ها رو؟ کدوم گریه رو؟ کدوم پرسه ی ترسو یادت میاد؟

هنو یادته وقت رفتن که تا که گفتم خدا... گریه مهلت نداد؟

همین اشکا رو باور کن، نگو درداتو می شناسم

نگو حرفامو می فهمی، نگو دلواپسی واسه م

محمد نویری

مرداد 86

ببخشید

noveiri — Wed, 18 Jul 2007 14:53:18 GMT

نه بي اعتمادم نه بي اعتنا،‌فقط خسته از اين همه دوري ام
دلم خونه از اين همه فاصله، ببخشيد چن وقته اين جوري ام
ببخشيد اگه جاي دستاي تو، تو دستام بليط خط واحده
اگه اين روزا هر كي از راه مياد مي خواد عشقشو تو دلم جابده

اگه زندگي مون يه ربع ديره و تو چنگ چراغا نفس مي بريم
اگه وقتايي كه به ياد هميم تو دود و ترافيك فحش مي خوريم
اگه از رو تقويم توي اتاق،سر ماه فقط ياد آدم مياد
اگه هر چي هديه ت كنم اخرش غذاي ته هفته مون كم مياد
نه بي اعتمادم نه بي اعتنا،‌فقط خسته از اين همه دوري ام
دلم خونه از اين همه فاصله، ببخشيد چن وقته اين جوري ام
ببخشيد اگه پابه پاتم هنوز، ولي بودنت مرده تو باورم
اگه از من بعد تو خسته م و اگه از من خسته عاشق ترم

محمد نویری

آذر-دی ۸۵

گوشای کر شده، از جيغ میکروفون
کیکای نیمه زرد، تو قوطیای تن
سدای پشت سر، تاریخ پشت سد
از چیزی دم نزن، دیوونگی نکن!

زن های بی حجاب، مردای غیرتی
چاراه وحشت و بمبای ساعتی
کشف حجابِ ناب، موهاتو خواهرم
برگ معافیت...؟ آقای محترم؟
تفتيش خونه ها، سین جیم دم به دم
ـ خانم چه نسبتی...؟ هوی یابو با تو ام

از چیزی دم نزن، دست بند می خوری
تو بند وحشتِ مردای چادری
رو سفره پول نفت، جو سازیِ رقیب!
جیبای خالی و وام خریدِ سیب

حرفای سرسری تو گوش میکروفون
کیکای قهوه ای، بنزینِ با کوپن
فكري كه لخته شد،‌ تو هاله های زرد
تا می تونی بخند تا می شه گریه کن!

محمد نویری
اردیبهشت 86