فنجون قهوه تو از اشک پر نکن،
رو میز کافه ها دنبال من نگرد
از قهوه های ترک بویی نمی بری
دنبال ردپا تو فال من نگرد
دنبال رد پات وقتی که گم شدم
پس کوچه ها ازم دردی دوا نکرد
گفتی که بعد از این دنبال من نیا
گفتی غریبه باش دنبال من نگرد
این قصه کهنه شد این عشق دیگه مرد
برگشتی و کسی دیگه تو کافه نیست
برگشتی و کسی تنها نمونده و
هیچکی بدون تو دیگه کلافه نیست
این قصه کهنه شد این عشق دیگه مرد
تو کافه بعد از این دنبال من نگرد
قسمت نشد شبو با بوسه سر کُ ... نه!
قسمت نشد، همین دنبال من نگرد
دنبال من نگرد دیوونگی نکن
من گم شده م که از این لحظه ها برم
من گم شده م که با دستای سرد تو
نا آشنا بیام نا آشنا برم
فنجون فال تو از اشک پر شده
رو میز کافه ها تو لحظه های درد
دنبال من نگرد دیوونگی نکن
دیوونگی نکن دنبال من نگرد
محمد نویری
فروردين ۸۶


