مغازه های بسته و سینماهای نیمه باز
نوبت آدم کردن، آدمای زبون دراز
پروژه های قیمتی، ساختمونای نیمه ساز
بازارِ عکس و فیلمِ چیز، سی دیای غیر مجاز!
کیوسکای روزنامه و حراج روزنامه ی زرد
ضرغامی سنتوری رو دید، بچه ی یانگوم، ختنه کرد
ایرانسل و طرح جدید "زنگ بزنین، زن بگیرین"
مجلس و حرفای یه مشت اصولگرای نقطه چین

"با این همه ای قلب دربدر از یاد مبر که ما...(۱)

هیچکسی پول نفتو  روی سفره هامون نیاورد
مدینه ی فاضله تو کاغذای باطله مُرد
تو کوچه پس کوچه ها از اون همه بغض و اعتراض
فقط یه مرد موند و یه پَک سنتوری غیر مجاز
اتوپیا یعنی همین، تعطیلی تو قحطی گاز
هر کی نمی خواد، به درک، راه بازه و جاده دراز

"با این همه ای قلب دربدر از یاد ببر که ما ..."

محمد نویری
اسفند ۸۶

۱)

با این همه/ای قلب دربدر/از یاد مبر که ما/من و تو/عشق را رعایت کردیم/از یاد مبر که ما/من و تو/انسان را رعایت کردیم/خود اگر شاهکار خدا بود/یا نبود...(قسمتی از شعر چلچلی - احمد شاملو)

نه اینکه خسته م از دستات عزیزم، نه اینکه از تو و از عشق سیرم

نه اینکه دیگه بی تابت نباشم، سراغِ داغِ دستاتو نگیرم

اگه می گم کنار هم نمونیم، فقط دلواپس فردام عزیزم

فقط می خوام، فرداتو ببینم، فقط می خوام فرداتو نگیرم

اگه باورش سخته، باور نکن، ولی زندگی ما رو با هم نخواست

اگه دارم از عشقمون می گذرم، به عشق تو می رم حواست کجاست؟

دوباره خواب دیده م بغض کردی، واسه روزای بی فردای تقویم

دوباره خواب دیده م سبز می شی، میون خش خش برگای تقویم

دوباره بی قراری، راه می ری، دوباره آیه الکرسی می خونی

دوباره تا سحر بیدار موندی؟ دوباره نذر کردی مال هم شیم؟

اگه باورش سخته، باور نکن، ولی زندگی ما رو با هم نخواست

تموم شبایی که خوابم نبرد، به فکر تو بودم، حواست کجاست؟

محمد نویری
قسمت عمده ی این ترانه رو حدود یک سال پیش نوشته م اما از اونجا که تازگیا یه دوست(!) لطف می کنه و کارای منو قبل از خودم توی بعضی جلسات اهواز به اسم خودش می خونه، ترجیح دادم  این ترانه هم -که متاسفانه برای این دوست خونده م- احیانا قبل از مصادره توی وبلاگ باشه، شاید این طور، یه طور دیگه ای بشه. هر چند...

 برای حسن شیخ الاسلامی و تمام ملامت های این دو سال!

1

می بنیمت ولی، این بار قهوه ای
رو چشمات عینک ته استکانیه
من چای می خورم، تو حرص می خوری
می گم کوتاه بیا قصه ش طولانیه

من سرفه می کنم، تو راه می ری و
سرگیجه داری و سیگار می کشی
من سردمه ولی، تو گرم صحبتی
با دود بینمون دیوار می کشی

من سرفه می کنم، تو راه می ری و
من شاکی ام از این روزای مسخره

می خندی و بهم سیگار می دی و

می گی یه پک بزن، سیگار آخره!

2
باشه شبای من مال خودم تو هم

روزاتو بعد از این با من سیا نکن

ما با چشای خیس، محشر نمی کنیم
پس شرم کن پسر! پس شر به پا نکن

ما پا به پای هم، جایی نمی رسیم

چشم من ابریه، چشمای تو تره

دستای ما اگه، محشر به پا نکرد

باید جدا بشه، این جوری بهتره

3

بازم ملامت و ، بازم دلم پره

می گم: قسم بخور، این بار آخره
- می خندی و بهم سیگار می دی و
می گی یه پک بزن، سیگار آخره!

محمد نویری
دی - اسفند 86

نمي ذارم، کسي این بار از من، عزیز آرزوهامو بگیره

نمی ذارم کسی تو خون نرقصه ولی جرات کنه، جامو بگیره

نه ديگه، اين دفه، من قصه می گم، کسي حرفي داره، با من طرف شه
با هیچکی بعد از این، شوخی ندارم، کسي چیزی بگه باید تلف شه

امشب نگاهم با توئه، هوش و حواسم با خودم
اینی که می خنده توئی؟ یا من خیالاتی شدم؟

از امشب تا شب مرگ دلامون، اگه یک تار از موی تو کم شه
یه کاری می کنم، پای تمومِ اونا که باعثش بودن قلم شه
اگه دستات مال من بمونه، به حرف این و اون کاری ندارم
بذار به ت گفته باشم خیلی وقته که اعصاب عزاداری ندارم

امشب نگاهم با توئه، هوش و حواسم با خودم
اینی که می خنده توئی؟ ...

محمد نویری

مهر-اسفند86

به آيدين رشيدي

ما عقده اي شديم

ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!

ما عقده اي شديم

از بس تومشتمون،‌هيچ دستي جا نشد

ما عقده اي شديم

از بس تو گوشمون،‌هيچي صدا نشد!

تا عقده اي شديم!

ما عقده ايا عقده ي مردن داريم

ما عقده ي ديوونه شمردن داريم

ما عقده ايا عادتمونه هر شب

دست از سر عقده هاي هم برداريم!

ما باورمون شده كه قانون خوبه

ما باورمون شده، غم نون خوبه

ما باورمون شده زمستون خوبه

ما باورمون شده كه بارون خوبه!

از عقده ايا صداي بد نشنيديم!‌

ما باورمون شده صدامون خوبه؟

با پاي شكسته، عقده خالي كرديم

تا عشقو به ديوونه ها حالي كرديم

با عقده ايا به رسممون فحش داديم

تا قلب همو حالي به حالي كرديم

از عقده ي باد، بادبادكامون گم شد

پشت غم نون، غم صدامون گم شد

بادبادك بي نخ آسمونو دزديد

تا ازسر شب، ‌صداي بارون گم شد

از حسرت آباي جنوبي مُرديم

تا ازسر كوه، ‌غرور كارون گم شد

ماعقده ايا عقده ي كارون داريم

حتي هوس، شرشر بارون داريم

ما عقده ايا عقده شو داريم،‌يعني

ما عقده اي ايم هميشه، تا جون داريم!

ما عقده اي شديم

ازبس كسي يه شب، همراه ما نشد!

ما عقده اي شديم

از بس تومشتمون،‌هيچ دستي جا نشد

ما عقده اي شديم

از بس تو گوشمون،‌هيچي صدا نشد!

تا عقده اي شديم!

محمد نويري

آذر 86

*:عقده ای ها هنوز ویرایش نشده.

پر از دردم، اگه چیزی نمی گم
هنوز دلواپس تنهاییاتم
هنوزم هر جا باشی نازنینی
هنوزم هر جا باشی پابه پاتم

ببین از  شرم این دستای خالی
تموم خونه مونو غم گرفته
ببین پس کوچه ها باور ندارن
ازم دلگیری و گریه م گرفته
پر از حرفم اگه چیزی نمی گم
نمی خوام هیچ کسی چیزی بدونه
اگه از آرزوهامون نمی گم
نمی خوام حسرتش واسه ت بمونه

نپرس از دل، نپرس از آرزوهام
فقط این لحظه ها رو پا به پام باش
نترس از گریه های بی بهونه م
فقط دلواپس تنهاییام باش

محمد نویری
19 مهر 86

                                                                                        برای فرزاد نعمتی

به هفت زبون حرف می زنی،آره تو  بهتر از منی               دمت گرم!

روزنامه خونی مثلا، عطر فرنگی می زنی                       دمت گرم!

از منطق و فلسفه تا فوق لیسانس معماری

هر چیزی که ما نداریم تو شیش تا شیش تا شو داری       دمت گرم

از آسمون و از زمین، دیپلم افتخار داری                           دمت گرم

ما ایزوی غصه داریم به کار ما چی کار داری؟

می گه ن توی خونه ت فقط، فیلمای ارجینال داری

می گن سه تار می زنی وآرشیو دث متال” داری                   دمت گرم!

تو همه صفا اولی، حتی توصف بربری

آره تو اهل قلمی، آره تو صاحب نطری                            دمت گرم

گریه و غصه و عزا، خستگی و دربدری

زندگی مون فیلم­هندیه، تو زندگی ت فیلم­هنری!             دمت گرم!

ما هر چی ام داد می زنیم، محل سگ نمی ذارن

تو هذیونت شعر می شه و شعرای ما دری وری              دمت گرم

آره پسر، تو محشری، از همه کار درست تری

هر جوری ام حساب کنی، از ما یه جورایی سری             دمت گرم!

ما عشق سلمان خان و تو، رفیق نیکول کیدمنی!             دمت گرم!

کارت درسته بد رقم، به قول بچه ها گفتنی                      دمت گرم

محمد نویری

دمت گرم، تجربه ای بود و تلاشی برای رسیدن به یه فضای تاره و متفاوت تر توی ترانه هام، یه ترانه ی اجتماعی که ...

دمت گرم رو شهریور امسال به پیشنهاد مسعود بقایی عزیز نوشتم. قسمت هایی از ترانه هم کار مسعوده، آهنگ این ترانه رو میتونید از اینجا دانلود کنید.

نظرات (ورد پرس)

 همین چیزای ساده

نه بي اعتمادم نه بي اعتنا،‌فقط خسته از اين همه دوري ام
دلم خونه از اين همه فاصله، ببخشيد چن وقته اين جوري ام
ببخشيد اگه جاي دستاي تو، تو دستام بليط خط واحده
اگه اين روزا هر كي از راه مياد مي خواد عشقشو تو دلم جابده

اگه زندگي مون يه ربع ديره و تو چنگ چراغا نفس مي بريم
اگه وقتايي كه به ياد هميم تو دود و ترافيك فحش مي خوريم
اگه از رو تقويم توي اتاق،سر ماه فقط ياد آدم مياد
اگه هر چي هديه ت كنم اخرش غذاي ته هفته مون كم مياد
نه بي اعتمادم نه بي اعتنا،‌فقط خسته از اين همه دوري ام
دلم خونه از اين همه فاصله، ببخشيد چن وقته اين جوري ام
ببخشيد اگه پابه پاتم هنوز، ولي بودنت مرده تو باورم
اگه از من بعد تو خسته م و اگه از من خسته عاشق ترم

محمد نویری

آذر-دی ۸۵

گوشای کر شده، از جيغ میکروفون   
کیکای نیمه زرد، تو قوطیای تن
سدای پشت سر، تاریخ پشت سد
از چیزی دم نزن، دیوونگی نکن!

زن های بی حجاب، مردای غیرتی
چاراه وحشت و بمبای ساعتی
کشف حجابِ ناب، موهاتو خواهرم
برگ معافیت...؟ آقای محترم؟
تفتيش خونه ها، سین جیم دم به دم
ـ خانم چه نسبتی...؟ هوی یابو با تو ام

از چیزی دم نزن، دست بند می خوری
تو بند وحشتِ  مردای چادری
رو سفره پول نفت، جو سازیِ رقیب!
جیبای خالی و وام خریدِ سیب

حرفای سرسری تو گوش میکروفون
کیکای قهوه ای، بنزینِ با کوپن
فكري كه لخته شد،‌ تو هاله های زرد
تا می تونی بخند تا می شه گریه کن!

محمد نویری
اردیبهشت 86

دست از سر من بردار، از گریه نترسونم

تصویر نشو دیگه، تو خالی فنجونم

تعبیر نشو، وقتی تقدیر نمی ذاره

وقتی که سفر جای تعبیر نمی ذاره

وقتی منو می بینی، دردامو نمی فهمی

دل می کنی و می ری، دستامو نمي گيري

می گم که بمون، میگی، دیوونه نشو، می ری

وقتی که تنت دور و هر خاطره تا ريكه

هر كوچه پر از ردِ درد منه، دردی كه

آغوش تورو میخواد اما تو نمی فهمی!

تاوقتی ازم دوری، تو حادثه جون میدم

سیگارم و اتیشت، تا می رسه جون می دم

هر روز مث دیروز، من شاخه م و تو سیبی

می افتی و دنبالت من دست تکون میدم

دستامو نمی دیدی، دردامو نفهمیدی

افتادی و دل کندی، افتادی و می دیدی:

هر كوچه پر از ردِ درد منه، دردی كه

آغوش تورو می خواست اما تو نفهمیدی

محمد نویری

خرداد ۸۶